منتظر

آجیل
نویسنده : ابوالحسن اصفهانی - ساعت ۸:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱۱/٢٩
 

درخواست نخریدن آجیل: خواهش میکنیم نخرید!

درخواست نخریدن آجیل: خواهش میکنیم نخرید!
اگر 15 میلیون خانواده بطور متوسط 100 هزار تومن توی جیب دلالای آجیل بکنن، همین یک قلم میشه 1500 میلیارد تومن!!! پولی که بلافاصله میره توی یک مسیر دیگه و هر بار فربه تر و فربه تر میشه و دمار مردمو درمیاره ...

 

سلام هموطن
مطالعه این متن، وقت زیادی از شما نمی گیرد. لطفا تا انتها بخوانید:
همه ماها خوب میدونیم که اصلاً اوضاع خوبی توی کشور جریان نداره . قصد نداریم کسی رو متهم کنم. قصد شعار دادن نداریم. مشکل از این حرفا رد شده. این نوشته نه سیاسیه و نه قصد تحلیل اوضاع داره و نه دنبال متهم میگرده. این نوشته عین یه درده که این روزا داره یواش یواش عین خوره همه چیزو میخوره و جلو میره.
متاسفانه یک مشت دلال مثل زالو و کفتار به جون مردم افتادن و هر روز یک چیزی بهونه میکنن تا خون بیشتری از بدن بی رمق مردم بکشن . از ارز و طلا و ماشین و مسکن گرفته تا ارزاق عمومی و ... حالا چشممون به جمال آجیل هم روشن شد!!! من واقعاً نمیفهمم چه اتفاقی افتاده که آجیل توی یک هفته باید 2-3 برابر بشه!!! اگه تولید کننده سودی میبرد آدم برای خودش توجیه میکرد که لااقل آدمای زحمت کش سود بردند ولی متاسفانه زالوها و کفتارها به صف شدن تا شیره جون کشاورزو با مزه خون مردم یکجا بالا بکشن.
الان خیلی از هم وطنامون حتی دیگه توان سیر کردن شکم خودشون و خانواده شونو ندارن. توان خرید یه دست لباس رو ندارن. توان تامین هزینه تحصیل بچه اشونو ندارن ...

حالا چرا بحث آجیلو وسط کشیدم، شاید هنوز برای خیلی از ماها 300-400 تومن هزینه آجیل عید اونقدر نباشه که توان مالیمونو تحت فشار بزاره اما این پول میتونه شب عید یه خانواده رو برقرار کنه. میتونه هزینه خوراک 1 ماه یک خانواده رو تامین کنه. قصدم این نیست که بگم بیاییم پول آجیلو به اونایی که نیازمندن و آبرودار کمک کنیم. قصدم اینه که بگم بیاییم" با هم و برای هم بودنو" تمرین کنیم. نخریدن و نخوردن آجیل کسی رو نمیکشه . اما خریدنش یک مشت مفت خور دلالو ( صنف و بازار به دل نگیرن منظورم دلالهاست ) خرکیف میکنه و صد البته جری تر که دفعه بعد یک چیز دیگه و یک شکل دیگه براشون عامل مکیدن خون مردم بشه. قصدم اینه که بیاییم به جای شعار دادن و عمل نکردن ، اینبار بدون شعار عمل کنیم. بیاییم پوزه دلال جماعتو بمالیم زمین تا حواسش جمع بشه که نه بابا، دیگه از اون خبرا نیست.
اگر 15 میلیون خانواده بطور متوسط 100 هزار تومن توی جیب دلالای آجیل بکنن، همین یک قلم میشه 1500 میلیارد تومن!!! پولی که بلافاصله میره توی یک مسیر دیگه و هر بار فربه تر و فربه تر میشه و دمار مردمو درمیاره .

حرف ساده است. بیاییم امسال آجیل نخریم و یک نوشته قشنگ روی سفره هفت سینمون، میزمون بزاریم که برای چی اینکارو کردیم. اگر کسی دوست داشت (دوست داشت بدون هیچ اجباری) میتونه معادلشو به افراد نیازمند اطرافش یا مثلاً به زلزله زده هایی که یک زمستون وحشتناکو گذروندن کمک کنه تا اونها هم یه کمی عید داشته باشن یه کمی مرهم آلامشون باشیم یه کمی "بگیم" هموطن ما کنارت هستیم. نه اینکه با یه نوشته توی فیس بوک ... با گفتن 4 تا جمله توی جمع ابراز هم دردی بکنیم . میتونیم با پولش مواد خوراکی، لباس، یا هر چیز ضروری دیگه تهیه کنیم و ببریم دم خونه یه آدم زحمتکش که روزگار نامرد دستشو خالی کرده، زنگو بزنیم و بزاریم پشت در و بریم. اگر هم دوست نداشتیم پولشو بزاریم جیب خودمون. حداقل نزاشتیم یه مشت مفت خور بخورن و ببرن و به ریشمون بخندن.
بعضی ها فکر میکنن: مگه میشه! عیده! آبرومون...! ... ما که فکر میکنم میشه و قشنگتر هم هست. آبروی آدم به اینه که انسان باشه. آبرویی که بند 4 تا تخمه و آجیل باشه همون بره بهتره.
ما (یه تعدادی از دوستان) تصمیم گرفتیم  که نه خودمون آجیل میخریم و نه جایی میخوریم. هر جا هم که بریم برای دید و بازدید یه کارت به سینه‌مون میزنیم و روش مینویسیم چرا اینکارو کردیم. سر سفره هفت سینمون هم یک نوشته خواهیم گداشت و موقع پذیرایی مهمون روی میز میزاریم که هزینه آجیل امسالو به نیازمندان دادیم. تا این مسئله جا بیفته

توی این روزای بی کسی، یه کمی کس و کار هم دیگه باشیم. امیدوارم با انتشار این موضوع و عمل به اون
- نخریدن آجیل
- نخوردن آجیل
 اگر دوست داشتید هزینه کردن پولش برای افراد نیازمند دور وبر خودتون هر کدوم سهم خودمونو ادا کنیم. از آجیل شروع کنیم، اگر خوب بود سراغ چیزای دیگه هم میریم

لطفا نگیم "مردم" وقتی می فهمن یه چیزی می خواد کمیاب بشه میرن بیشتر می خرن... ما خودمون "مردم" رو تشکیل می دیم. ما حاضر نیستیم خودمون سختی بکشیم چون فکر می کنیم بعضی ها می رن می خرن و می گیم چه فایده پس این ها بی نتیجست.. مشکل اینجاست که زمانی که وجدانمون بهمون می گه ما باید از یه جا شروع کنیم، با این تفکرات سر وجدانمونو کلاه می ذاریم.
پس همین مردم خود ما هستیم. از خودمون شروع کنیم. توی این جمعیت اگه خود ما ، کسایی که این متنو می خونن یه عدشونم این کارو انجام بدن دفه ی بعدی چند نفر دیگه باهامون هم راه می شن. اول هر کاری سخته اما زمانی که وحدت رو یاد بگیریم همه چیز درست می شه.
این چرخه معیوب رو خودمون درستش کنیم. این یک کار که ازمون بر میاد.


گردآوری: گروه سرگرمی سیمرغ
www.seemorgh.com/entertainment
منبع: وبسایت تعامل


 
 
 
نویسنده : ابوالحسن اصفهانی - ساعت ٤:٤۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱۱/٢٩
 
امام مهدى سلام الله علیه :  
   
  إنّی أمانٌ لأِهلِ الأرضِ کَما أنَّ النُّجُومَ أمانٌ لأِهلِ السَّماءِ؛  
   
  من مایه امان اهل زمینم؛ چنان که ستارگان مایه امان اهل آسمان‏اند  
   
  آینه یادها : ص 205

مناسبتهای روز:
قیام مردم تبریز در چهلمین روز شهیدان 19 دى قم (1356 ش)

 
 
هو الخبیر
نویسنده : ابوالحسن اصفهانی - ساعت ٩:٤٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱۱/٢٢
 

هو الخبیر


یه روز یه ترکه میره سبزی فروشی تا کاهو بخره 
عوض اینکه کاهوهای خوب را سوا کند ، همه ی کاهو های نامرغوب را سوا میکنه و میخره 
ازش می پرسند چرا اینکار را کردی میگه : صاحب سبزی فروشی پیرمرد فقیری هست
مردم همه ی کاهوهای خوب را میبرند و این کاهوها روی دست او میمانند و من بخاطر اینکه کمکی به او بکنم اینها را میخرم 
اینها را هم میشود خورد
این ترکه کسی نبود جز عارف بزرگ آقا سید علی قاضی تبریزی ره
...........................
یه روز یه ترکـــه میره جبهه 
بعد از یه مدت فرمانده میشه 
یه روز بهش می گن داداشت شهید شده افتاده سمت عراقی ها اجازه بده بریم بیاریمش
جواب میده کدوم داداشم؟
اینجا همه داداش من هستن
اون ترکـــه تا زنده بود جنگید و به داداش های شهیدش ملحق شد 
اون ترکـــه کسی نبود جز مهدی باکری
..........................
به یه ترکه گفتند کتابی بنویس 
ترکه برای تالیف آن کتاب حدود چهل سال تحقیق و مطالعه کرد و بیش از ده هزار کتاب را تمام خواند و به حدود صد هزار کتاب، مراجعه مکرر داشت
او برای یافتن منابع و کاوش در کتاب خانه های هند، ترکیه، ایران، عراق و ...، سفرهای متعدد انجام داد و بالاخره یک کتاب یازده جلدی نوشت 
این ترکه کسی نبود جز علامه امینی و آن کتاب نیز همان الغدیر بود
.........................
یه روز یه ترکه داشته ذکر میگفته 
در وسط ذکر هنوز تمام نشده بود که یک حوری بهشتی با جامی در دست از سمت راست او می آید و جام شراب بهشتی را تعارف میکند
اما چون ذکر هنوز تمام نشده بود ترکه به حوری اعتنا نمیکنه 
حوری از سمت چپ میآید ولی بازهم ترکه اعتنا نمیکنه و حواسش را جمع ذکر حقتعالی میکند
تا اینکه حوری از نظر ناپدید میشه و ترکه بالاخره ذکر خدا را همانگونه که استادش گفته بود کامل میکنه
این ترکه کسی نبود جز علامه طباطبایی





 
 
احا دیث
نویسنده : ابوالحسن اصفهانی - ساعت ۱۱:٠۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/۱۱/۱٠
 

خداوند به ما توفیق معرفت، عبادت و عمل به دستوراتش عنایت فرماید. آمین

 

 

احادیثی بسیار زیبا و گهربار از حضرت محمد(ص)

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ(ص):

پیامبرخدا(ص) فرمود:

«ثَلَاثَةٌ مِنَ الذُّنُوبِ تُعَجَّلُ عُقُوبَتُهَا وَ لَاتُؤَخَّرُ إِلَى الْآخِرَةِ: عُقُوقُ الْوَالِدَیْنِ وَ الْبَغْیُ عَلَى النَّاسِ وَ کُفْرُ الْإِحْسَان»؛[1]

‏مجازات سه دسته از گناهان زودرس مى‌‌باشد و به قیامت کشانده نمى‌‌شود:آزار و اذیت پدر و مادر، ظلم در حقّ مردم، ناسپاسى در مقابل کارهاى نیک دیگران.

 

«مَنْ زَارَ عَالِماً فَکَأَنَّمَا زَارَنِی وَ مَنْ صَافَحَ عَالِماً فَکَأَنَّمَا صَافَحَنِی وَ مَنْ جَالَسَ عَالِماً فَکَأَنَّمَا جَالَسَنِی وَ مَن‏ جَالَسَنِی فِی الدُّنْیَا أُجْلِسُهُ مَعِی یَوْمَ الْقِیَامَةِ»؛ [2]

هر کس به دیدار و زیارت عالم و دانشمندى برود مثل آن است که مرا زیارت کرده، هر که با دانشمندى دست بدهد و مصافحه کند مثل آن که با من مصافحه نموده، هر کس همنشین دانشمندى گردد مثل آن است که با من همنشین بوده، و هر کس در دنیا با من همنشین شود، در آخرت همنشین من خواهد گشت.

 

«مَنْ تَوَلّى عَمَلا وَ هُوَ یَعْلَمُ أنَّهُ لَیْسَ لَهُ بِأهْلٍ، فَلْیتُبَّوَءُ مَقْعَدُهُ مِنَ النّارِ»؛[3]

هر کس مسئولیت و سرپرستی کاری را بپذیرد و بداند که أهلیّت آن را ندارد، در قبر و قیامت جایگاه او پر از آتش خواهد شد.

 

احادیثی بسیار زیبا و درربار از امام صادق(ع)

قَالَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ(ع):

امام صادق(ع) فرمود:

«مَنْ قَرَأَ فِی الْمُصْحَفِ نَظَراً مُتِّعَ بِبَصَرِهِ وَ خُفِّفَ عَنْ وَالِدَیْهِ وَ إِنْ کَانَا کَافِرَیْن‏»؛[4]

هر که قرآن شریف را از روى آن قرائت نماید بر روشنائى چشمش ‍ افزوده گردد؛ و نیز گناهان پدر و مادرش سبک شود گرچه کافر باشند.

 

«مَنْ مَلَکَ نَفْسَهُ إِذَا رَغِبَ وَ إِذَا رَهِبَ وَ إِذَا اشْتَهَى وَ إِذَا غَضِبَ وَ إِذَا رَضِیَ حَرَّمَ اللَّهُ جَسَدَهُ عَلَى النَّار»؛[5]

هر کس در چهار موقع، مالک نفس خود باشد، خداوند متعال آتش جهنم را بر بدن او حرام مى‌‌گرداند؛ هنگام رفاه و توسعه زندگى، هنگام سختى و تنگدستى، هنگام شهوت و آرزو و هنگام خشم و غضب.

 

«أَیُّمَا مُؤْمِنٍ سَأَلَهُ أَخُوهُ الْمُؤْمِنُ حَاجَةً وَ هُوَ یَقْدِرُ عَلَى قَضَائِهَا وَ لَمْ یَقْضِهَا لَهُ سَلَّطَ اللَّهُ عَلَیْهِ شُجَاعاً فِی قَبْرِهِ یَنْهَشُ أَصَابِعَه»؛[6]

هر مؤمنى از برادر مؤمنش حاجتى بخواهد و او می‌‌تواند آن را برآورد ولی برنیاورد، خداوند در قبرش یک افعی را بر او مسلط می‌‌کند تا آنکه انگشتانش را بگزد و دائما در عذاب باشد.


 

[1]. أمالی المفید: 237.

[2]. مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل ‏17: 300.

[3]. تاریخ الإسلام 7: 285.

[4]. ثواب الأعمال و عقاب الأعمال: 102.

[5]. أمالی الصدوق: 329.

[6]. بحار الأنوار 71: 319.


 
 
احادیث
نویسنده : ابوالحسن اصفهانی - ساعت ۸:۳۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱۱/٦
 

عنوان احادیثی که این هفته تقدیم دوستان عزیز می‌شود از این قرار است:

  • ولایت اهلبیت(ع) بدون برائت از دشمنان، بی ارزش است
  • اهمیّت بسیار عظیم برائت از دشمنان اهلبیت(ع)
  • راهی برای همراهی با اهلبیت(ع) در قیامت

خداوند به ما توفیق معرفت، عبادت و عمل به دستوراتش عنایت فرماید. آمین

 

 

ولایت اهلبیت(ع) بدون برائت از دشمنان، بی ارزش است

عَنْ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ(ع) قَالَ: «قَالَ لِی رَسُولُ اللَّهِ(ص) یَا عَلِیُّ أَنْتَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ وَ إِمَامُ الْمُتَّقِینَ یَا عَلِیُّ أَنْتَ سَیِّدُ الْوَصِیِّینَ وَ وَارِثُ عِلْمِ النَّبِیِّینَ وَ خَیْرُ الصِّدِّیقِینَ وَ أَفْضَلُ السَّابِقِینَ یَا عَلِیُّ أَنْتَ زَوْجُ سَیِّدَةِ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ وَ خَلِیفَةُ خَیْرِ الْمُرْسَلِینَ یَا عَلِیُّ أَنْتَ مَوْلَى الْمُؤْمِنِینَ وَ الْحُجَّةُ بَعْدِی عَلَى النَّاسِ أَجْمَعِینَ اسْتَوْجَبَ الْجَنَّةَ مَنْ تَوَلَّاکَ وَ اسْتَوْجَبَ دُخُولَ النَّارِ مَنْ عَادَاکَ یَا عَلِیُّ وَ الَّذِی بَعَثَنِی بِالنُّبُوَّةِ وَ اصْطَفَانِی عَلَى جَمِیعِ الْبَرِیَّةِ لَوْ أَنَّ عَبْداً عَبَدَ اللَّهَ أَلْفَ عَامٍ مَا قُبِلَ ذَلِکَ مِنْهُ إِلَّا بِوَلَایَتِکَ وَ وَلَایَةِ الْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِکَ وَ إِنَّ وَلَایَتَکَ لَا تُقْبَلُ إِلَّا بِالْبَرَاءَةِ مِنْ أَعْدَائِکَ وَ أَعْدَاءِ الْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِکَ بِذَلِکَ أَخْبَرَنِی جَبْرَئِیلُ ع فَمَنْ شاءَ فَلْیُؤْمِنْ وَ مَنْ شاءَ فَلْیَکْفُرْ»؛[1]

امیرالمؤمنین(ع) فرمود: رسول خدا(ص) به من فرمود: اى على! توئى امیر مؤمنان و امام متقیان. اى على! توئى سید اوصیاء و وارث علم پیغمبران و بهتر صدیقان و برتر پیشتازان. اى على! توئى همسر بانوى زنان همه جهان و جانشین بهترین رسولان، اى على! توئى سرپرست مؤمنان و پس از من حجت بر همه مردمان.

هر کس پیرو تو شود، بهشت بر او واجب است و هر کس با تو دشمنى کند جهنم بر او واجب است.

اى على! قسم به خدایی که مرا به پیغمبرى برانگیخت و بر همه خلق جهان برگزید، اگر بنده‏اى هزار سال خدا را بپرستد، از او پذیرفته نمی‌‌شود مگر بدوستى و پیروى از تو و امامان از فرزندانت، و همانا ولایت تو پذیرفته نمی‌‌شود جز با بیزارى از دشمنانت و دشمنان امامان از فرزندانت، مرا جبرئیل(ع) به این مطلب خبر داد که هر که خواهد بگرود و بپذیرد و هر که خواهد انکار کند.

 

اهمیّت بسیار عظیم برائت از دشمنان اهلبیت(ع)

قِیلَ لِلصَّادِقِ(ع): «إِنَّ فُلَاناً یُوَالِیکُمْ إِلَّا أَنَّهُ یَضْعُفُ عَنِ الْبَرَاءَةِ مِنْ عَدُوِّکُمْ فَقَالَ هَیْهَاتَ کَذَبَ مَنِ ادَّعَى مَحَبَّتَنَا وَ لَمْ یَتَبَرَّأْ مِنْ عَدُوِّنَا»؛[2]

به امام صادق(ع) گفته شد: فلانی شما را دوست دارد، ولی در بیزاری از دشمنانتان ضعیف است.

امام(ع) فرمود: هرگز! دروغ می‌‌گوید کسی که ادعا می‌‌کند ما را دوست دارد، ولی از دشمنان ما بیزاری نمی‌‌جوید.

 

راهی برای همراهی با اهلبیت(ع) در قیامت

قَال الرِّضَا(ع): «یَا ابْنَ شَبِیبٍ إِنْ سَرَّکَ أَنْ تَکُونَ مَعَنَا فِی الدَّرَجَاتِ الْعُلَى مِنَ الْجِنَانِ فَاحْزَنْ لِحُزْنِنَا وَ افْرَحْ لِفَرَحِنَا وَ عَلَیْکَ بِوَلَایَتِنَا فَلَوْ أَنَّ رَجُلًا تَوَلَّى حَجَراً لَحَشَرَهُ اللَّهُ مَعَهُ یَوْمَ الْقِیَامَة»؛[3]

امام رضا(ع) فرمود: اى پسر شبیب! اگر دوست داری در درجات عالی بهشت همراه ما باشى، در مواقع ناراحتی ما ناراحت باش و در مواقع شادى ما، شاد باش، و همیشه تحت ولایت ما باش، چرا که اگر کسی سنگى را دوست بدارد، ‏خداوند روز قیامت با آن محشورش می‌‌کند.

 


 

[1]. بحارالانوار 27: 63 و 199.

[2]. بحارالانوار 27: 58.

[3]. أمالی الصدوق: 130.


 
 
احادیث
نویسنده : ابوالحسن اصفهانی - ساعت ۱٠:٠۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱۱/٥
 

عنوان احادیثی که این هفته تقدیم دوستان عزیز می‌شود از این قرار است:

  • هفت سفارش مهم پیامبر(ص) به ابوذر غفاری
  • روایت عمر بن خطاب از پیامبر در مورد اهلبیت(ع)
  • نشانه‌‌های جاهل و نادان

خداوند به ما توفیق معرفت، عبادت و عمل به دستوراتش عنایت فرماید. آمین

 

 

هفت سفارش مهم پیامبر(ص) به ابوذر غفاری

قَالَ رَسُولُ اللهِ(ص) لِأَبِی ذَرٍّ: «یَا أَبَا ذَرٍّ أَقْلِلْ مِنَ الشَّهَوَاتِ یَقْلُلْ عَلَیْکَ الْفَقْرُ وَ أَقْلِلْ مِنَ الذُّنُوبِ یُخَفَّفْ عَلَیْکَ الْحِسَابُ وَ اقْنَعْ بِمَا أُوتِیتَهُ یَسْهُلْ عَلَیْکَ الْمَوْتُ وَ قَدِّمْ‏ مَالَکَ أَمَامَکَ یَسُرَّکَ اللَّحَاقُ بِهِ وَ انْظُرِ الْعَمَلَ الَّذِی تُحِبُّ أَنْ یَأْتِیَکَ الْمَوْتُ وَ أَنْتَ عَلَیْهِ فَاعْمَلْهُ وَ لَا تَتَشَاغَلْ عَمَّا فُرِضَ عَلَیْکَ بِمَا ضُمِنَ لَکَ وَ اسْعَ لِمُلْکٍ لَا زَوَالَ لَهُ فِی مَنْزِلٍ لَا انْتِقَالَ عَنْه‏»؛[1]

 رسول خدا(ص) به ابوذر فرمود: ابوذر! خواسته‌‌ها و شهوت‌‌هایت را کم کن، تا احتیاج و نیازمندیت کم شود،

و گناهانت را کم کن، تا حسابت سبک شود،

و به آنچه به تو روزی داده شده قناعت کن، تا مرگ بر تو آسان شود،

و مالت را زودتر از خودت به آخرت بفرست(با صرف در امور خیر)، تا در آنجا با دیدن آن خوشحال شوی،

و مراقب باش به کاری مشغول باشی که دوست دارى موقعی که مرگت فرا رسید در حال انجام آن باشی

مبادا بخاطر توجه و سرگرم شدن به روزیی که خدا ضمانت کرده، از واجباتت غافل شوی

و برای آن جایی تلاش کن که همیشگی است(آخرت) و از آنجا به جای دیگر منتقل نخواهی شد.

 

روایت عمر بن خطاب از پیامبر در مورد اهلبیت(ع)

زَیْدُ بْنُ عَلِیٍّ عَنْ أَبِیهِ أَنَّ الْحُسَیْنَ بْنَ عَلِیٍّ(ع): «أَتَى عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ وَ هُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ یَوْمَ الْجُمُعَةِ فَقَالَ لَهُ انْزِلْ عَنْ مِنْبَرِ أَبِی فَبَکَى عُمَرُ ثُمَّ قَالَ صَدَقْتَ یَا بُنَیَّ مِنْبَرُ أَبِیکَ لَا مِنْبَرُ أَبِی وَ قَامَ عَلِیٌّ(ع) وَ قَالَ مَا هُوَ وَ اللهِ عَنْ رَأْیِی قَالَ صَدَقْتَ وَ اللهِ مَا اتَّهَمْتُکَ یَا أَبَا الْحَسَنِ ثُمَّ نَزَلَ عَنِ الْمِنْبَرِ فَأَخَذَهُ فَأَجْلَسَهُ عَلَى جَانِبِهِ عَلَى الْمِنْبَرِ ثُمَّ قَالَ أَیُّهَا النَّاسُ سَمِعْتُ نَبِیَّکُمْ یَقُولُ احْفَظُونِی فِی عِتْرَتِی وَ ذُرِّیَّتِی فَمَنْ حَفِظَنِی فِیهِمْ حَفِظَهُ اللهُ أَلَا لَعْنَةُ اللهِ عَلَى مَنْ آذَانِی فِیهِمْ ثَلَاثا»؛[2]

زید بن على از پدرش امام سجاد(ع) نقل می‌‌کند که: یک روز جمعه که عمر روی منبر بود، حسین بن على(ع) نزد عمر آمد و به عمر گفت: از منبر پدر من فرود آى.

عمر گریست و گفت: راست گفتى اى پسر رسول الله، این منبر پدر توست نه منبر پدر من.

آنگاه امیر المؤمنین(ع) قسم یاد کرد که این حرفها را که فرزندم حسین گفت، من به او یاد نداده بودم.

عمر گفت: راست میگوئى یا أبا الحسن، و الله که ما تو را متهم نمی‌‌دانیم.

بعد از آن از منبر فرود آمد و حضرت علی(ع) را بلند کرد و بر منبر برد و کنار خود نشاند و او برای مردم خطبه می‌‌‌خواند و امام حسین(ع) بر منبر با او نشسته، آنگاه عمر گفت: اى مردم من شنیدم از پیغمبر شما(ص) که می‌‌فرمود: از عترت و ذریه من محافظت کنید، که محافظت از ایشان محافظت از من است، و هر کس بواسطه محافظت از ایشان مرا محافظت نماید، خداى متعال او را محافظت نماید، و لعنت خداى بر کسى که بیازارد مرا با آزار ایشان، و رسول الله (ص) این را سه بار تکرار نمود.

 

نشانه‌‌های جاهل و نادان

عَن أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ(ع): الجَاهِلُ یُعرَفُ بِسِتِّ خِصَالٍ: الغَضَبُ مِن غَیرِ شَی‏ءٍ وَ الکَلامُ فِی غَیرِ نَفعٍ وَ العَطِیَّةُ فِی غَیرِ مَوضِعِهَا وَ ألّا یَعرِفَ صَدَیقَهُ مِن عَدُوِّه وَ إفشَاءُ السِّرِّ وَ الثِّقَةُ بِکُلِّ أحَدٍ»؛[3]

امیرالمؤمنین(ع) فرمود: شش چیز نشانه جاهل و نادان است:

خشم و غضب بی دلیل

حرف زدن بدون فایده

هدیه بی جا

تشخیص ندادن دوست از دشمن

فاش کردن اسرار

اعتماد کردن به هر شخصی.


 

[1]. إرشاد القلوب إلى الصواب 1: 61

[2]. کشف الغمة فی معرفة الأئمة ‏1: 416.

[3]. شرح نهج البلاغة إبن أبی الحدید 20: 302.